(Özel) Tarafi Olmadiklari Kavganin Sürgünü Oldular
Sanliurfa’nin Siverek ilçesinde yaklasik 5 ay önce arazi anlasmazligi nedeniyle çikan kavga yüzünden 12 aile, soyadlarinin ayni olmasi nedeniyle tarafi olmadiklari kavganin sürgünü oldu. Ölüm korkusu yasayan aileler evlerinden ve arazilerinden olurken, çocuklarini okula bile gönderemiyor.
"Tarafi olmadigimiz kavganin sürgünü olduk"
8 kisilik nüfusu ve 2 akraba ailesi ile birlikte bir köye siginan Ali Demirkiran, kavga ile hiçbir alakalarinin olmadigini, kavgada 3 kisinin ölümüne neden olan aile ile ayni soyismi tasidiklarini kaydetti.
Kavganin tarafi olmamalarina ragmen ölüm korkusu yasadiklarini anlatan Ali Demirkiran, ’’Olay gününde ailemle birlikte tarlada çalisiyorduk, o esnada 2 akraba ailelerimiz arasinda olay oldu. Her iki taraf da akrabamiz, vuran taraf biraz daha bize yakin oldugu için ve birde soy isimlerimiz ayni oldugu için köyümüzden bizi kovdular ve magdur duruma düstük. Evlerimizi, araçlarimizi yaktilar, evlerimizin içindeki esyalari yagmaladilar” dedi
3 aile 21 kisi tek göz odada yasiyor
Sigindiklari köy sakinlerinin kendilerine bir göz oda tahsis ettiklerini ve burada 3 aile 21 kisinin yasadigini söyleyen Demirkiran, halen daha tehdit aldiklarini anlatarak, ’’Devamli tehdit altinda oldugumuz için çocuklarimizi okula göndermekten korkuyoruz, bundan dolayi çocuklarimiz okuyamiyor. 2 tane üniversite ögrencim var. Ben çocuklarimin okumasini istiyorum ama can güvenligimiz olmadigindan, çocuklarimi okula gönderemiyorum. Devamli tehdit mesajlari aldigim için çölyak ve diyabet hastasi oglumun tedavisini yapamiyorum, oglum için Siverek Kaymakamligina basvurdum, sag olsun kaymakamimiz bizi hastaneye gönderdi ama oglumun yatirilmasi gerekiyordu, yine yeterli can güvenligi olmadigi için yatiramadim’’ seklinde konustu.
12 aile 160 kisi magdur
Kavga ile hiç alakasi olmayan 12 aile ve 160 kisinin çesitli köylere sigindigini söyleyen Ali Demirkiran, ’’Buraya biz 3 aile sigindik, baska köye 5 aile, baska bir köye de 4 ailemiz siginmis durumda. Çocuklarimin okumasini istiyorum” ifadelerini kullandi.
’’300 dönüm tapulu arazim var ama ekemiyorum’
Köyde 300 dönüm müstakil arazisinin oldugunu, köyden sürgün edildikleri için araziyi süremediklerini belirten Demirkiran, ’’Evimizden olduk, köyümüzden ayri kaldik. Köylerimizde arazilerimiz var ama ekemiyoruz. Köyde 300 dönüm müstakil arazim var. Ekim zamani geldi, tarlalarima gidip, ekinlerimi ekmek istiyorum ama gidemiyorum” ifadelerine yer verdi.
Korkudan okula gidemiyorlar
Çok zor durumda ve kosulda yasamaya çalistiklarini söyleyen Zeynep Demirkiran korkudan okula gidemediklerini belirterek, ’’Çok zor bir süreçten geçtik. Olay gününde evimizi, esyalarimizi yaktilar. Dört tane abim var, hepsi korkudan okula gidemiyor, ise gidemiyoruz. Üstümdeki elbiseler bile milletin bize verdigi kiyafetler. Biz olay günü tarlada çalisiyorduk, hiçbir seyimizi almadan tarladan kaçtik’’ ifadelerini kullandi.
’’Abilerime bir sey olacak mi korkusuyla yasiyorum’
Her zaman bir korku içerisinde yasadiklarini söyleyen Zeynep Demirkiran, ’’Hep bir korku var içimde abilerime, dayima bir sey olur mu diye. Bizim köyümüzde bir sürü tarlamiz var ama o tarlalarimizi ekemiyoruz. Burada 21 kisiyiz, çalisamiyoruz ekemiyoruz nasil yasayacagiz. Simdi bize bakiyorlar ama ne zamana kadar bu sürecek" dedi
’’Okuyup, bu cahillikten kurtulmak istiyoruz’’
Olayla hiçbir alakalarinin olmadigi halde sürekli tehdit altinda olduklari için kayitlarini dondurduklarini söyleyen, 2 sinif üniversite ögrencisi Kahraman Demirkiran, ‘Okuyup bu cahillikten kurtulmak istediklerini’ belirtti.
Kahraman Demirkiran” Ben ve kardesim üniversite ögrencisiyiz, bu olay nedeniyle kayitlarimizi dondurmak zorunda kaldik. Bu dondurma ne zaman kadar sürecek, bir yil mi, 2 yil mi bilemiyorum. Biz okumak ve bu cahillikten kurtulmak istiyoruz” seklinde konustu.
Tedavi olmak istiyor
Diyabet ve çölyak hastaligi nedeniyle sürekli hastanede kontrol altinda olmasi gerektigini söyleyen 15 yasindaki Hüseyin Demirkiran ise tedavi olmak istedigini kaydederek, "Ben hem çölyak ve hem de diyabet hastasiyim, unlu seyler yiyemiyorum. Rahatsizligim nedeniyle her ay hastanede yatmam lazim, ailemin bu durumundan dolayi hastaneye de gidemiyorum. Ben lisede okuyordum da bu durumda okula da gidemiyorum. Psikolojim bozulmus, çok korkuyorum okula gidemiyorum” diye konustu.