Depremden Sag Kurtulan Ögretmen, Vefat Eden Ögrencilerini Unutamiyor

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ögretmeni olan üç çocuk babasi Mehmet Incecik, Kahramanmaras merkezli depremlere Hatay’in Antakya ilçesinde 5 katli apartmanda ailesiyle birlikte yakalandi. Agir hasarli binada ölümden dönen Incecik, ikinci depremde evi tamamen yikilinca ailesiyle birlikte Karabük’e yerlesti. Yenice ilçesindeki Çok Programli Anadolu Lisesinde görev yapan Incecik, depremde hayatini kaybeden ögrencilerini unutamazken, acilarini ilk günkü gibi yasiyor.

Ihlas Haber Ajansi muhabirine konusan Mehmet Incecik, “Bu depremden sag çikmak hakikaten bir el becerisi, bir kol gücü vesaire degildir. Allah öyle takdir etti, çiktik. Apartmanimiz saglam bir apartmandi, tamamen yikilmadi ama daha sonrasinda parçalandi. 7.8’lik bir depreme dayanmasi bile saglam oldugunu gösterir. Bu sirada çok kisiyi kaybettik. Birinci derece akrabalarimiz sag olarak kurtuldu ama akrabalarimizdan, kuzenlerimin vefat edenler var” dedi.



“Hakkinda siir ve kitap bile yazabilecegimiz çok güzel gençler var”

Vefatlar içerisinde kendilerini en çok etkileyenlerin ögrencileri oldugunu anlatan Incecik, “Çünkü bunlar bizim ülkemizi emanet edecegimiz genç beyinlerdir. Bizim okulumuz sinavla ögrenci alan çok basarili bir okuldu. Bu okulumuzun içerisinde de çok güzide ögrencilerimiz vardi. Hakikaten ben inaniyorum onlarin her biri cennet kusu olmustur. Pirlanta gibi gençlerdi. Hele hele bunlarin içerisinde unutamadigimiz hakkinda siir ve kitap bile yazabilecegimiz çok güzel gençler var” diye konustu.



“Saat bizi uyandiracakken deprem uyandirdi”

Deprem aninda yasadiklarindan bahseden Incecik, “Günlerden pazar gecesiydi. Zaten Pazartesi günü okullar açilacakti. Esim o gece oruç tutalim demisti. Saat 05.10’a saati kurmustum. Saat bizi uyandiracakken deprem uyandirdi” ifadelerini kullandi.

“Yatagimin kenarina uzandim kelime-i sehadet getirmeye basladim”

“4.17’deki o sarsintida zaten yani uyumak mümkün degildi” diyen Incecik, sunlari söyledi: “Kör olanin gözleri açilir, sagir olanin kulaklari açilir. Öyle siddetli bir gürültü. Hem alttan hem de sagdan soldan deprem gürültüsü var. Ayni zamanda parçalanan duvarlarin çatirti sesleri, insanlarin çiglik sesleri var. Arka tarafimda bulunan oglumun duvari bizim yatagin üzerine devrildi. Orada zemin yumusak oldugu için muhtemelen çok fazla ezilmedim. Depremin bitmeyecegini anlayinca aldigimiz deprem tatbikatlari egitimleri neticesinde edindigimiz tecrübelerle yatagin kenarina uzandim. Kelime-i Sehadet getirmeye basladim. Bildigim dualarin hepsini okudum. Allah’a tevekkül ettim. Yani çikmak gibi bir düsüncem yoktu. Çünkü üstümde bir duvar var. Oglum da üzerimdeki duvarlarin parçalarini kaldirinca biz çikmaya muvaffak olduk.”