Enkaz Altinda Kaldi, Yardimina Il Disindan Akrabalari Kostu

Asrin felaketi olarak nitelendirilen depreme ailesi ile birlikte yasadigi Kahramanmaras’in Dulkadiroglu ilçesinde bulunan 5 katli binanin 2’inci katinda yakalanan 32 yasindaki Mahmut Saygin o anlari anlatti. Depremin siddetiyle yikilan binanin enkazinda kalan Mahmut Saygin’in yardimina il disinda yasayan akrabalari kostu. Yaklasik 6 saat enkaz altinda kalan Saygin, böyle bir sarsintiyi hayatinda hiç yasamadigini söyledi.



“Annem ve babam vefat etti, çikartamadik"

Mahmut Saygin, deprem sonucu enkaz altinda kalan anne ve babasinin vefat ettiginden bahsederek, "Kahramanmaras Dulkadiroglu ilçesinde 5 katli apartmanin 2. katinda ikamet ediyordum. Annem ve babam vefat etti, çikartamadik. Öyle bir sarsinti hayatimda yasamamistim. 2 saniyelik bir refleksle mutfaktaki buzdolabinin yaninda basimi siper edersem belki kendimi koruyabilirim diye düsündüm. Zaten daha fazlasini yapmak içinde zamanimda yoktu. Direk bina çöktü. Sol tarafimda buzdolabi vardi ayaklarim ise pazar arabasina sikisti. Bir tek sag kolumu az bir sekilde hareket ettirebiliyordum. Deprem oldugu andan itibaren sabah 10.30 gibi beni enkazdan çikardilar. Beni çikartanlar akrabalarim oldu” dedi.



“Disarida olan biten bütün sesleri net bir sekilde duyuyordum”

Saygin, enkaz altindayken disarida olan bütün konusmalari duydugundan bahsederek, “Ilk baslarda disarida çok karisik bir ses vardi. Herkes üzülüp agladi, ben disarida olan biten bütün sesleri net bir sekilde duyuyordum fakat bizim sesimizi duymuyorlardi. Daha sonra suurlu bir insan ‘arkadaslar bir sessiz olalim hep birlikte bagiralim ve gelen sese göre çalismaya devam edelim’ dedi.

Çünkü herkes bir yakinini ariyor ve kimse bir ses duymuyor o sekilde. Bende dinledikleri zaman avazim çiktigi kadar bagirdim. Fakat ne olduysa es geçildi belki de baska birinin sesini duydular. Süreklide bagiramiyorum çünkü annem ve babamin sesini de duymayi umut ediyordum. Çok yakin olduklarini biliyordum” diye konustu.



“Kendimi öldüreyim diye düsündüm”

Saygin, enkaz altinda kendisini öldürmeyi düsündügünden bahsederek, “Annem halk ekmegini sevdigi için babam o saatlerde genelde ekmek almaya giderdi. Babam eve yeni girmisti, ben de zaten uyuyali çok olmamisti. Sallanti aninda ilk annemi uyandirdim kaçsin diye ama kaçamadi. Enkazin altinda kaldiktan sonra dayimin oglu ve akrabalarim geldi. Onlara sesimi duyurdum. Sag olsun onlarda ellerinde çekik bile yokken duvari kirdilar ve bana ulastilar. Çok sürmeden yarim saat içerisinde beni çikardilar. Ben orada 6 buçuk saat içersin de tüm sesleri duydum. 2 üst komsumuz Ayse teyze vardi onu çikarttilar diye biliyorum. Daha sonra bir bebegi çikarttilar. Görmüyorum ama hepsini duyuyorum. Onlar çikartildikça ben kendi kendime sevindim. Bol bol kelime-i sehadet getirdim. Allah canimi almadan o enkaz altinda kalanlara vefat edenlere 6 buçuk saat boyunca herkese bol bol dua ettim. Allah’im neden canimi almiyor diye düsündüm. Bir kolum komple sikismisti ve iki bacagimi hissetmiyordum. Kesilecek diye korku sardi. En son kendi kendime sadece sag elim tutuyor bir hisimla kendimi öldüreyim diye düsündüm. Sonra Allah’in verdigini sen nasil alacaksin diye düsündüm. Sonra kelime-i sehadet getirmeye devam ettim ve sabrettim. Daha sonra ulasip kurtardilar zaten. Burada da çok çok iyi bakiyorlar. Cerrahindan temizlik isçisine

kadar geldigimiz dakikadan beri çok iyi ilgilendiler” ifadelerini kullandi.