Depremzede Kadinlar Yasadiklari Felaketi Anlatti
Kahramanmaras merkezli depremlerin ardindan Karabük’ün Safranbolu ilçesinde misafir edilen depremzede kadinlar o gün yasadiklarini anlatti.
Belediye Sosyal Tesiste düzenlenen program sonrasi depremzede kadinlar yasadiklari korkuyu anlatti. Malatya’da Ibni Haldun Anadolu Lisesi’nde ögretmenlik yapan Hatice Aksoy Gitmez, depremden sonra bir hafta kadar arabada kaldiklarini söyledi.
Bir süre sonra çadir geldigini ve çadirda da kaldiklarini anlatan Gitmez, "2. sinif ve 4. sinifa giden iki çocugum var. Süreç içerisinde bir süre çadirda kaldik fakat bir süre sonra çocuklar ateslenmeye basladilar. Sular çamurlu akiyor, hijyen problemi ortaya çikinca ve çocuklarin bir süre sonra okula baslamalari gerektigi aklima geldi. Çünkü yedinci güne kadar hiç bunlar aklimizda yoktu. Sadece kendimizi güvende hissedebilecegimiz bir alanda olmaya ihtiyacimiz vardi. Bunu bir süre araba giderdik ama araba da korku vermeye basladi.
Bir süre sonra çadir geldi, çadirda kalabalik. Çocuklarin egitim hayatina devam edebilmesi, bizim bir nebze de olsa normallesebilmemiz için bir yere gitmemiz gerekiyordu. Burasida Safranbolu olmaliydi, çünkü benim memleketim. Esim de bu fikre sicak bakinca biz bir haftanin sonunda Safranbolu’ya geldik. Burada arkadaslarimiz, Elif hanim destek oldular, bir ev tuttuk, çocuklar okula basladilar" dedi.
Evi iki yil önce krediyle aldilar
"Bir tarafimiz buruk tabi üzülüyoruz" diyen Gitmez, "Evim orada kaldi, esyalarim orada, evimizi agir hasarli, halbuki yeniydi, iki yillik bir binaydi ve kredilerini hala ödüyoruz. Bir çöp bile alamadik" diye konustu.
Daha önce 4 ve 5 büyüklüklerinde depremler yasadigini ancak bu büyüklükte bir depremle karsilasmadigini vurgulayan Gitmez, sunlari kaydetti:
"7.6 diyorlar ama benim hissettim belki de 10 siddetindeydi ama korkunç bir sallantiydi. Esimi kaldirdik, o da uyku sersemligine olayi anlayamadi. Esim çocuklari almaya kalkti ama ayakta duramiyor, duvara çarpti, sonra tekrar kaldi öbür duvara çarpti. Sonra uyandirdik çocuklari, ben bir kizim üzerine esim diger kizimin üzerine kapaklandi. O sekilde bekledik, durdu biraz, sonra tekrar basladi.
Ilk olarak dogu-bati yönünde salladi, sonrasinda alttan sallanti sekilde jöle kivaminda bizi bir salladi. Bir dakikanin üzerinde sallandik. 10’uncu katta oturuyorduk, binadan inmeye basladik indikçe durumun vahametini daha çok anladik. 1. ve 2. katta duvarlar çatlamisti."
Durmus: "Kimse memleketini birakmak istemedi"
Hatay’dan babasi, kiz kardesi ve enistesi ile birlikte Safranbolu’ya gelen Merve Durmus, depremden sonra uzun süre Hatay’da kaldiklarini, artçilari hissettiklerini belirtti.
Daha fazla orada kalamadiklarini anlatan Durmus, "Yogun ve kötü bir psikolojinin içinden geldik. Önce hiç kimse memleketini birakmak istemedi. Psikolojik olarak kötü hissettigimiz için ’bir yerlere gidelim’ dedik. Mugla’ya gidecektik, bizi oraya yönlendirdiler, sonra ablamin esinin ailesi bu tarafta oldugu için bu tarafa geldik. Ilk geldigimizde ’kisa süreli gelelim’ dedik ama artçilarin, depremlerin sürekli olmasi babamlarin bize ’gelmeyin’ çagrisindan sonra biz burada ev kiraladik. Safranbolu’da ev bulduk, tabi zorlandik bu süreçte. Evimizi bulduk, yaklasik 4 aile yasiyoruz içerisinde. 5 aylik kiraladik, Elif hanim da hayir çarsisina yönlendirdi, buradan yardimlar aldik. Bugünde 8 Mart Kadinlar Günü nedeniyle buraya davet ettiler. Gelmekte ilk basta tereddüt ettik ama iyi ki gelmisiz. Kendisiyle de tanistik, kendisi çok iyi bir insan. Mutluyuz burada oldugumuz için, oradaki arkadaslarimiz, kaybettigimiz yakinlarimiz aklimizda. Ama iyi bir psikolojide olmak çocuklar ve yegenlerimiz için daha iyi. Oraya gitmek korkutuyor hepimizi. Evimiz ilk basta çok hasar almadi. Ama sürekli sallantilar oldukça evde çatlamalar büyümeye basladi.
Bizim evimiz belki iyi durumda ama insan o eve girmeye korkuyor. Bizim evimiz birinci katta, en tehlikeli onlar, biz bu yüzden tedirginiz" ifadelerine yer verdi.
Asuman Elmaci da "Orada devam edemezdik. Burada esimin akrabalari oldugu için onlara sigindik, daha sonra ev tuttuk. Sag olsun belediye baskanimizda ilgilendi. Herkes güler yüzlü ve kirmadan yardimci oldular. Deprem aninda bayagi bir sallandik durmasini bekledik ama durmadi uzun sürdü. Çocuklarimizin birini ben digerini esim kucagina aldi, ayakta duramiyorduk, sürekli sallanti içerisinde durunca indik, tekrar devam etti sallanti, aksaminda da tekrar büyük deprem oldu. Esimin is yerine yerlestik bir hafta orada kaldik. Orada da olmayinca biz çocuklar için endise ettik bu taraflara gelmeyi o yüzden düsündük" dedi.