Yesil Vatanin Isimsiz Kahramanlari 'Ormancilar'

Onlar için gece gündüz fark etmiyor. Tek hedefleri son kivilcim sönene kadar araliksiz olarak atese karsi savasmak. Onlar için yanginin, alevin büyügü, küçügü yok. Birlik ve beraberlik içinde bir taraftan hortum tasiyorlar, bir taraftan tirmik ile kürek ile alan temizligi yapiyorlar.

Gündüzleri en büyük destekçileri olan helikopterler, uçaklar gidince gece yanan agaçlarin ve kuslarin agitlari ile bas basa kaliyorlar. Sarp araziler, her an üzerlerine dönen ters rüzgar tehlikesinin yaninda ‘su bitti’ çigligi en büyük korkulari.

Zor görevleri boyunca bulduklari bir parça lokmayi kardes payi bölüserek katik yapiyorlar. Onlar için domates, peynir, zeytin, salatalik, ekmek, biber, yesil vatani düsündükçe birer izgara kebap misali. Gecenin karanliginda odun atesinde yapilan bir bardak çay ise bütün yorgunluklarin unutuldugu an. Uykusuz, yorgun gecenin ardindan alevleri söndürmenin, yesili korumanin huzuru, mutlulugu güçlerine güç katiyor. Teknik elemani, orman muhafaza memuru, isçisiyle tek ortak isimleri var onlarin “Ormanci”.

Yangina hassas bölge olan Mugla Orman Bölge Müdürlügünde alev savasçilarinin gece yaptiklari söndürme, sogutma çalismalari ve dinlenme anlari Mugla Orman Bölge Müdürlügü Basin Iletisim Sube Müdürlügünde görevli Muzaffer Deniz’in objektifine yansidi.