Taslara Olan Tutkusu Sanata Dönüstü

Ilerleyen yasi ve saglik sorunlari nedeniyle bir süredir tas yontmaya ara veren Hüseyin Çakil, bugüne kadar sekil verdigi 400’den fazla tasi bir çok güzel sanatlar ögrencisinin ve yontu meraklisinin da ugrak yeri haline geldigi evinin çati arasinda ve bahçesinde sergiliyor.

“Çocuklugumdan beri taslara merakim vardi”

1965 yilinda Yazihan’a yerlesirken ev yapiminda arta kalan taslara yazilar yazmaya basladigini aktaran Çakil, ”Çocuklugumdan beri taslara merakim vardi, Malatya’ya gidince cami önlerinde yazilari görünce bende bunlari yazayim diye heveslenirdim. Daha önce de torna vida yoktu, zor sartlar altinda yazilar yaziyordum. Eski yaziya çok ugrastim ama alisamadim hocasiz olmuyor sonra Türkçeye çevirdim” dedi

“Taslar yüzünden hanimla arayi bozdum”

Bir süre Almanya’dan getirdigi keski aletleri ile de çalismalar yaptigini aktaran Çakil, "Malatya’da mezar taslarina yazi yazan birinden keski ve murç istedim vermedi. Daha sonra saniyeden ve Almanya’dan temin ettigim keskilerle devam ettim derken yasta geçti tasta bitti. Hanimla arayi bozdum hanim tas yapmama karsi idi. Torunlarim taslari satmami istemiyor ilerde müze de sergilemeyi düsünüyorlar” diye konustu