88'Nci Saatte Kendini Kurtaran Ekiplere Iste Böyle Sarildi
Deprem felaketinin 88’inci saatinde Sakarya Büyüksehir Belediyesi Itfaiyesi tarafindan enkaz altindan kurtarilan Yunus Akgül isimli vatandas, hastanedeki tedavisi sonrasinda kendisini kurtaran ekibin yanina gelip sarilarak tesekkür etti. Ekibe bir de mesaj birakan Akgül, duygu dolu anlarin yasanmasina sebep oldu.
“Sakarya’nin kahramanlari, aciz ve çaresiz kardesine hayat eli uzatti”
Ekibe sarilarak tesekkürlerini ileten Akgül, “Orada kendime ayrilan 50 santime yakin bir alanda yeni bir hayat firsati aradim. Yaklasik 72 saat içerisinde bir müdahale olamayacagini düsünerek o sekilde kendimi kabullendirdim. Sonrasinda yüzlerce kilometre uzakliktan Sakarya’nin kahramanlari, bu aciz ve çaresiz kardesine orada hayat eli uzatti. Çok sükür Sakarya Büyüksehir Belediyesi kahramanlari zorlu bir sekilde mücadele verdi ve beni enkaz altindan kurtardi. Büyüksehir Belediye Baskani Ekrem Yüce nezdinde bütün hepinizden Allah razi olsun” diye konustu.
“Merhaba yeni hayat, ben geldim”
Ayrica Akgül kendisini kurtaran ekibe, “Merhaba yeni hayat. Deprem sonrasinda enkazin altinda 6 Subat saat 04.30’dan sonra hayatta kalma mücadelem baslamisti ve yerle bir olmus 4 katli bir binanin ikinci katinda yalnizdim. Tam olarak agirliginin tonunu hesaplayamadim. Tahminim 100 ton civarinda paramparça olmus beton yigini altinda, 50 santimetre yüksekliginde 70 santimetre uzunlugunda bana ayrilan hayat duraginda buldum kendimi. Sirtimin her yerine, o anda paramparça olmus ve sivrilmis taslarin batarken üzerimde anamin verdigi battaniye ile hayata yeniden tutunmanin yollarini aradim. Çünkü nefes aliyordum. Zaman durmustu benim için, çünkü zamani bilmem için herhangi bir saat veya telefon gibi hiçbir sey yoktu yanimda. Ezanin sesini duysam, gecenin ve gündüzün arasindaki farki anlarken, günün hangi saatinde oldugumu bilirdim. Ben ise aciz çaresiz yapayalniz güçsüz, buz gibi havada hareketsiz halde, canimizin da malimizin da mülkümüzün de sahibi sensin Allah’im dedim. Kendimi, ona teslim ettim. O teslimiyet dogmak ile ölmek arasindaki gerilen ip gibi bedenimi sararken, içe dogru yönelmenin manevi huzuruna çekildim. Hayatin en ince detaylari gözümün önünden film seridi gibi geçerken hayal ile gerçegin arasina sikismis olan umutlarimin sönmemesi için, dakikalarin saatlere es deger oldugu yerde önce Allah’a güvendim daha sonra Allah’in izniyle devletime. Bekledim, gecenin en sessizligine çekilerek ölümün sirasina girdim. O sabah gürültülü bir hilti sesiyle uyandim, sesi adeta bir çalar saat gibiydi. Çocuklugumdan ögrendigim parmagimi agzima alarak güçlü bir sekilde isliklar çaldim, sesimi duyurdum. Allah’in aslanlarindan birisi ‘sesimi duyan var mi’ dedi ve bende ses verdim. Yerin altina girmisim haberim yoktu. Necip Fazil’in kaleminden dökülerek gönüllerimize naksedilen Sakarya’nin kahramanlarini gördüm. Umutlarima yeniden kanatlar taktilar Sakarya Büyüksehir Belediyesi’nin kahramanlari. Kahraman Sakaryalilarin uzattiklari hayat eline tutunarak, karanligi yirtmayi basardim. Allah’u Ekber nidalariyla, milyonlarca insanin umudunun bittigi yerde molozlarin arasindan yeniden dogdum. Allah devletimizden milletimizden, bizim acilarimiza ortaklik ederek yaralarimizi sarmaya gelen tüm kahramanlarimizdan razi olsun. Merhaba yeni hayat, ben geldim” mesajini da birakti.