Cam Kemik Hastalarina Rol Model Olmak Istiyor
Gerçeklestirdigi farkindalik çalismalariyla Türkiye’de cam kemik hastaligina dikkat çekmeye çalisan ve kendisi de cam kemik hastasi olan Burak Sakçi, “Ingilizce ögrenip yurtdisindaki cam kemik hastalarinin imkanlarini görmek istiyorum” dedi.
“Zaaflarimi firsata çevirmeyi ögrendim”
Fizik tedaviye 21 yasinda basladigini ve spor yaparak hayata tutundugunu aktaran Sakçi, “Bu süreçte birçok olumsuzluklar yasadim. Fakat her seferinde düstügüm yerden kalkmayi bildim. Iyi ki cam kemik hastasiyim çünkü hayatla mücadelem arttikça daha da güçlendim. Eskiden düstügümde veya herhangi bir kemigim kirildiginda çok üzülüyordum. Yas aldikça ve bilinçlendikçe zaaflarimi firsata çevirmeyi ögrendim. Insanlara örnek olmak, umut olmak ve onlarin kendilerine olan inançlarini pekistirmek beni çok mutlu ediyor. Fizik tedavi merkezinden, spor salonundan ve özellikle sosyal çevremden güzel dönütler aliyorum” dedi.
“Salonda geçirdigim vakitlerde her seyi unutuyorum”
Spor salonunun her seyden önce kendisini sosyallestirdigini anlatan Sakçi, “Rutin bir çalisma hayatim var. Isten sonraki vakitlerimde ise ya ofiste ya da spor salonunda oluyorum. Salonda geçirdigim iki saat bana engelli bir birey oldugumu unutturuyor. Zaman zaman en dibi görüyorum. Benim de psikolojik olarak düsüsler yasadigim vakitler oluyor ve o zamanlarda da araba ile geziyorum, kitap okuyorum ve elimden geldigince kisisel gelisim kurslarina katilmaya çalisiyorum” diye ifade etti.
“Rol model olabiliyorsam ne mutlu”
“Boyumun kisa olmasindan dolayi ihtiyaçlarimi karsilamakta zorluklar yasayabiliyorum” diyen Burak Sakçi, konu ile alakali olarak sözlerine su sekilde devam etti:
“Özellikle kiyafet ve ayakkabi bulmakta problemler yasiyorum. Birçok firmaya ve sirkete bu konuyla alakali talepte bulunarak, mailler gönderdim ama olumlu bir cevap alamadim. Küçük yaslardaki çocuklarin hikayelerine yön vermek için ailelerinin de istegi dogrultusunda onlara fikir ve danismanlik veriyorum. Bana öyle güzel ‘Burak Abi’ diyorlar ki motivasyonumu arttiriyorlar. Nasil bir yol izlemelerine dair onlara sik sik önerilerde bulunuyorum. Ben bu süreci ailem ve yakin çevrem disinda yalniz atlattim. Su an elimden geldigince de farkli sehirlerdeki cam kemik hastalari ile sosyal medya üzerinden iletisim halindeyim. Her insanin dünyaya gelme sebebi vardir. Özellikle tahammülsüzlüklerin had safhaya çiktigi su günlerde yaptiklarim ile rol model olabiliyorsam ne mutlu. Bana ehliyet alamazsin, ayaga kalkamazsin, egitim göremezsin ve çalisamazsin dediler. Her seye ragmen kendimi gelistirdim. Onlar da bunu yapabilirler”
Türkiye’de mutlaka cam kemik hastaligina dair filmlerin çekilmesi gerektigini belirten Sakçi, sporda, sanatta birçok alanda farkindaligin artmasini istedigini temenni ederek, umut vadeden ve toplum içinde umut olmasini bekledigim yeni bir proje üzerinde 2 aydir ekip halinde gece gündüz çalistigini söyleyerek sözlerini tamamladi.