Fedakar Anne Ve Baba, 35 Yildir 4 Engelli Çocuguna Sevgi Ve Sefkatle Bakiyor
Yozgat’in Sorgun ilçesinde yasayan Muzaffer ve Mürside Yalniz çifti, zihinsel ve bedensel engelli olan çocuklari Neslihan, Davut, Ramazan ve Emel’e 35 yildir büyük bir özveri ve sevgiyle bakiyor.
Yalniz çiftinin engelli çocuklarindan 3’ü ayaklarindaki sislikler ve kilo sorunu nedeniyle son 11 yildir yataga bagimli ve ihtiyaçlarini karsilayamaz halde yasiyor. Vakitlerinin çogunu çocuklarina adayan fedakar anne ve baba, çocuklarinin sabah kahvaltilarini yaptiriyor, onlarla sohbet ediyor ve aksam da yemeklerini yedirdikten sonra yataklarina yatiriyorlar.
Yillardir engelli çocuklarini sirtlarinda tasiyan yalniz çifti, temin ettikleri engelli hasta tasima lifti ile çocuklarinin tuvalet ve banyo ihtiyaçlarini da bu sekilde karsiliyor.
Son 11 yildir ayaklarindaki sislik nedeniyle yataga bagimli hale gelen kardeslerden Neslihan Yalniz, saglikli olmayi ve sokaga çikmayi çok istedigini söyledi.
“Çocuklarimiza seve seve bakiyoruz”
Fedakar baba Muzaffer Yalniz ise engelli çocuklarini diger çocuklarindan hiç ayirmadigini ve sevgiyle baktigini söyleyerek, “8 tane çocugum var, 4’ü saglikli 4 engelli. Çocuklarimi 15-20 sene hastaneye götürdüm. Çocuklarimda beyin gerilemesi var ve tedavisi de mümkün olmadigi için böyle kaldilar. Su an da 35 senedir çocuklarimiza bakiyoruz. Disari çikamiyorlar, yatalak hastalar. Yerlerinden kalkamiyorlar çok agirlastilar, kilolular. Bir makine getirdim, hasta tasima lifti, onun borcu hala duruyor. Onunla çocuklarimi tuvalete ve banyoya tasiyoruz. Bakimlari çok zor ama hiç sikayetçi degilim, seve seve bakiyoruz kendi çocuklarimiz. 11 senedir de disari çikamiyorlar, kendi ihtiyaçlarini göremiyorlar. Simdi evdeler yatalak hastalar. Sabah 9’da kalkiyoruz, öglen 12’ye kadar yemeklerini veriyoruz. Sonra aksam saat 5’e kadar dinleniyoruz. 5’ten sonra yine yemeklerini veriyoruz saat 11’de de yatiriyoruz. Kilolari çok fazla hastaneye götürmekte zorlaniyoruz. Çocuklarim simdi sisiyor, onun tedavisi var ama burada yapamiyorlar, Ankara’ya götürüyoruz” dedi.
“Evlatlarima ölünceye kadar bakacagim”
11 yildir çocuklarini sirtinda tasiyan ve 8 kez de bel fitigi ameliyati olan anne Mürside Yalniz da, “Çocuklarima evde bakiyoruz. Ayri ayri yemeklerini yediriyoruz. Çaylarini içiriyoruz, sularini veriyoruz yatiriyoruz. Zorlaniyoruz ama mecbur evladimiz ölünceye kadar bakacagim. Belki de çocuklarimin sayesinde yasiyorum, 8 kere bel fitigindan ameliyat oldum. Çocuklarimiza sevgiyle bakiyoruz, onlar hastaneye gidince gözümüz arkada kaliyor, gelene kadar bekliyoruz. 4’ünü de birbirinden ayirt etmiyoruz, severek bakiyoruz, canimiz onlar. Birinin bir yeri agriyinca sabaha kadar uyumuyoruz. Yaradanin bir imtihani, böylece hayat geçiyor” seklinde konustu.