Diyarbakır Engelleri Aşıyor

Diyarbakır'da, hizmet veren özel bir rehabilitasyon merkezi, 18 yıl doktorların yürüyemez dediği Sibel'i yürütmenin sevincini yaşadı

Diyarbakır Engelleri Aşıyor
Diyarbakır'da, hizmet veren özel bir rehabilitasyon merkezi, 18 yıl doktorların yürüyemez dediği Sibel'i yürütmenin sevincini yaşadı. 18 yıl aradan sonra yürümeye başlayan Sibel de tek isteğinin yürümek ve okula gitmek olduğunu söyledi.
Diyarbakır'ın merkez Kayapınar İlçesinde bulunan özel bir rehabilitasyon merkezinde hem uzman ekibin hem de engelli çocukların azim ve gayreti sayesinde büyük bir sevinç yaşandı. Rehabilitasyon merkezinde bulunan engelli çocuklar uzman ekibin çalışmaları ve çocukların azmi sayesinde yürüyemeyen çocuklar yürüdü, konuşamayanlar konuştu. Diyarbakır'dan Ankara'ya giden aileye doktorların "Çocuğunuz hiç bir şekilde yürüyemez. Alın eve götürün" dediği ve bugün 18 yaşına giren Sibel'in adeta tıbbı yanıltarak
yürümeye başladığı belirtildi. Aynı şekilde kardeşi de engelli olan Sibel bugün tek başına beş metre kimsenin desteği olmadan yürüyor aynı zamanda konuşmaya başladı. Sibel İklim, amacının sadece yürümek ve okula gitmek olduğunu söyledi.
DOKTORLAR UMUTSUZ KONUŞMASIN
Annesi Asiye İklim de, kızını Ankara'ya tedaviye götürdüğünü belirterek şöyle konuştu: "Fakat doktorlar hiçbir tedavisi yok, yürüyemez alın eve götürün dedi. Sonra küçük kızım oldu ve o da yürüyemiyordu, ona da doktorlar yürüyemez deyince eşimle beraber arabada giderken intihar etmeyi bile düşündük. Ama sonra vazgeçmedik ve buraya geldik. Burada hocalarımızın azimli çalışması sonucu kızım 18 yıl sonra yürümeye başladı. Küçük kızım üç yıllık bir çalışmanın ardından yürüdü ve okula gitmeye başladı. Çok
sevinçliyim ve doktorlardan ricam lütfen umutsuz konuşmayın."
Mardinli Aziz de, yine doktorlar yürüyemez demelerine rağmen yürümeye başladı. Küçük yaşlarda geçirdiği havale nedeniyle hem konuşamayıp hem de yatalak bir duruma gelen spastik engelli Fahriye Gül de bugün dizlerinin üstünde kolbastı oynayıp ayaklarının üzerinde durup basit kelimeleri söyleyebiliyor. Fahriye Gül'ün ablası Ebru Gül, verilen eğitim sonrası büyük bir gelişme sağlandığını belirterek şunları söyledi: "Kardeşim şu an bazı kelimeleri söyleyebiliyor ve hatta evde bizimle konuşup tartışıyor.
Balkon demirlerini tutup dışarı bakabiliyor. Bu çok güzel birşey. Daha önce götürdüğümüz yerde 3 yıl eğitim verdik ama bir faydasını göremedik ama burada ilk üç ay içerisinde kardeşimde değişimi görmeye başladık. Mutluyuz."
ÇOCUKLAR YÜRÜYÜNCE ÇOK SEVİNDİK
Rehabilitasyon merkezi sorumlusu Psikiyastrist Tuğba Akıncı, çocuklar üzerinde büyük başarı sağladıklarını belirterek "Beş uzmanımız eğitim aldı ve iletişim problemi alan çocuklarda eğitim uyguluyorlar. Biz bu çocukları kendi kardeşimiz ve evladımız gibi görüyoruz. Bu çocuklara nasıl bir eğitim verebiliriz diye düşünürken öncelikle kendi çocuğumuz olsa ne yapardık diye düşünerek eğitim veriyoruz" dedi. Verdikleri eğitimle konuşma sorunu olan çocuklarda yüzde 75'e varan başarı sağladıklarını anlatan
Akıncı, sözlerine şöyle devam etti: "Öğrenme güçlüğü olan ve matematik becerisi olmayan öğrencilerimizde yüzde 78 başarımız var. Bu bizim için önemli çünkü bunlar engelli çocuklar ve öğrendiklerini unutuyor. Yine aynı şekilde yürüme sorunu olan çocuklarımızda başarı sağlıyoruz. Bizim için özellikle bu çocukların 0 ile 6 yaş arasında getirilmesi gelişmeleri açısından daha önemli ancak ileri yaş gruplarında gelişme biraz daha uzun sürebiliyor."
Örnek olarak 18 yaşında bir çocuğu gösteren Akıncı, şunları söyledi: "Ailesi diğer küçük çocukları ile birlikte buraya geldi ve bu aile intihar etmeyi bile düşünmüş. Ama bizim sıkı bir eğitim ve rehabilite dönemi sayesinde çocuk yürüdü ve biz de çok mutlu olduk. Çünkü biz buradaki bütün çocukları kardeşimiz ve çocuğumuz olarak görüyoruz. Personelimizle her zaman önce empati kuralım uyarısını yapıyoruz. Çalıştığımız bütün arkadaşlar bu şekilde hareket ediyor."