Giresun’un Güce ilçesinde yasayan Dursun Ali Fazli, 40 yildir teknolojiye inat baba meslegi hizarciligi yasatiyor. Gümümüzde unutulmaya yüz tutan mesleklerden birisi olan hizarcilikla köylerde tahta biçip eski ev ve semenderlerin onarim isini yapan Dursun Ali Fazli, tek sikayetinin hizarla uyum içerisinde çalisacagi yardimci bulmak oldugunu söyledi.

Hizarciligin bir zamanlarin en gözde mesleklerinden biri oldugunu ifade eden Fazli, “Eskiden köylerde agaçtan tahta biçmek için hizarcilik vardi. Biri altta biri üstte kütügün içerisinden geçen hizarlariyla tahta biçerdik. Bunu da herkes yapamazdi. Tahtalari ayni çizgide biçmek öyle kolay is degildi. Fizik gücü yetmez, bir de hizari biçtigin kisiyle uyum gerekirdi. Bu meslek baba ile oglu kavga ettiren bir meslekti. Günümüzde atölyeler, motorlu testereler çikinca tabi ki bu hizarcilik da unutulan meslekler arasina karisti. Ben, asil marangozluk yapiyorum ve babamdan, dedemden kalan tahta hizarla hala çalisiyorum. Benim böyle çalistigimiz görenler nostalji yaptigimi düsünse de ben aslinda baba meslegimi kendimce yasatmaya çalisiyorum. Beni en zorlayan da birlikte uyum içerisinde çalisacagim birini bulamamak oluyor. Çünkü bu hizarcilik tek basina yapilacak bir is degil, yine de köylerde eski ahsap evleri, serenderleri tadilat için çagrildigimda tahta hizarimla gidiyorum” ifadelerini kullandi.