Çene Eklemi Bozukluklarina Dikkat
Agiz Dis ve Çene Cerrahi Uzmani Dr. Dt. Sancar Simsek, çene eklemi bozukluklarinin, günümüzde yaygin bir kesimi etkisi altina almis çok sik rastlanilan bir durum oldugunu söyledi.

TME bozukluklarinin belirtileri nelerdir?
TME bozukluklarinin belirtileri ve nedenleri hakkinda bilgi veren Simsek, “Agiz açma sirasinda agri, agiz açip kapatirken gicirdama, klik, tikirti sesi, agiz açmada kisitlilik veya kilitlenme, boyunda agri veya sertlik, bas agrisi (migren agrisi ile karistirilir), çigneme ve yemek yeme sirasinda agri, yüzde agri, disleri birbiri üstüne kapatirken agri, çigneme sirasinda çenede yorgunluk hissi, genellikle sabahlari kalkinca çeneyi açmada güçlük ve agri, esnemede zorluk, kulak agrilari, kulaklarda çinlama, gürleme benzeri sesler, üst ve alt dislerimizin birlesme seklinde ani degisiklik, yüz kaslarindaki hiperplaziye bagli olabilecek yüzde asimetri, agiz açma sirasinda çenede deviasyon (kayma), kulakta tikanma hissi, basinç ve agri TME’de diskin deplasmani ya da kondil ve diskte dejeneratif degisiklikler de olusabilir. TME’deki klinik semptomlardaki farkliliklar her zaman disk deplasmani olarak açiklanamaz. Çigneme kaslarinin disfonksiyonu da hesaba katilmalidir. Çenelere ya da eklem bölgesine gelen direkt travma (kaza ya da darbe sonucu) tek tarafli çigneme aliskanligi, dis eksiklikleri (en sik nedeni), dis sikma ve gicirdatma, stres, depresyon, fizyolojik olmayan dis kapanisi, eklemin gelisimsel defektleri (hipoplaziler), dejeneratif eklem rahatsizliklari, osteoartritis, artrozis, otoimmün hastaliklar, romatoid artrit, lupus ve bilinmeyen faktörler” diye konustu.
TME bozukluklarinin teshisi ve tedavi yöntemlerin hakkinda bilgiler aktaran Simsek, su bilgileri verdi; “Çene eklemi bozukluklarinda teshis için muayene ile birlikte bazi yardimci testler kullanilabilir. Ayrica geleneksel veya bilgisayarli tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme de siklikla kullanilan görüntüleme yöntemleridir. Nadiren sintigrafi veya PET tetkikleri gerekebilir. Semptomlarin tedavisi, altta yatan nedenin tedavisi, hazirlayici faktörlerin ortadan kaldirilmasi, patolojik etkilerin tedavisi. Hasta egitimi ve koruyucu tedavi, splint tedavisi, ilaç tedavisi, egzersizler, fizik tedavi, manipülasyon, psikiyatrik destek, kas içerisine botoks enjeksiyonu, eklem içerisine sivi enjeksionu ve artrosentez geç kalinmis vakalarda ileri tedaviler. Tedavi sürecinde eklemler üzerindeki yükün azaltilmasi çok önemlidir. Hastanin stresten uzaklastirilmasi gerekir. Sakiz çignenmesi, çeneyi yoracak sert gidalar yenmesi yasaktir. Esnerken, hapsirirken agiz asiri açilmamali, çene elle desteklenmelidir. Isirma hareketi kesinlikle yasaktir, besinler küçük parçalar halinde agza alinir. Tek tarafli çigneme yapilmamalidir, besinler her iki tarafta da çignenmelidir. Agrinin çok oldugu durumlarda, doktora basvurma sürecine kadar agri kesici, kas gevsetici ve antienflamatuar ilaçlara basvurulabilir. Tedavi sürecinin sonunda erken ve patolojik tüberkül temaslari düzeltilir. Kapanis kontrol edilir, gerekiyorsa hasta ortodonti bölümüne sevk edilir. Dis eksiklikleri varsa protetik tedaviler yoluyla giderilir ve nötral bir kapanis saglanir. Dis sikma veya gicirdatma devam ediyorsa, psikiyatri konsültasyonu istenir.”
