Yarim Asir Birlikte Yasadigi Engelli Esine Bakmak Için Çabaliyor

Istanbul’dan Eskisehir’e gelen Yilmaz çiftinin hayat mücadelesi iç sizlatiyor. Aslen Osmaniyeli olan ve bir süre Istanbul’da yasayan Yilmaz çifti, Eskisehir’e geldiklerinde evsiz kaldilar. Bir süre parkta yattiktan sonra hayirseverler birisinin ayarladigi eve yerlesen 50 yillik kari kocanin evinde sadece bir kanepe ve birkaç tane yer minderi var. Yildiztepe Mahallesi Acarlar Sokak’ta bir bodrum katinda yasam mücadelesi veren Yilmaz çiftinin drami bu kadarla da sinirli degil. 73 yasindaki Cemil Yilmaz’in hastaliklarindan dolayi ayaklari tutmuyor ve birkaç ayak parmagi kesik. Ayrica seker hastaligindan dolayi görme yetisini kaybeden Cemil Yilmaz, çalisabilecek durumda degil. 50 yildir birlikte yasadigi esine bakmak için canini disine takan Sükran Yilmaz ise çözüm yolu ariyor. Farkli sehirlerde yasayan 3 çocugunun da durumlarinin çok kötü oldugunu belirten Sükran Yilmaz, çaresizlik içinde geçen hayatlarini gözyaslari içinde anlatiyor.

“Esim soguktan bagiriyor”

Evsiz kaldiklari için parkta yattiklarini ve bir hayirseverin kendilerine yardimci oldugunu anlatan 62 yasinda Sükran Yilmaz, imkansizliklar içinde yasamaya çalistiklarini belirtti.

Dogalgaz baglatmak için paralarinin olmadigini söyleyen Yilmaz, engelli esinin geceleri soguktan bagirdigini fakat çaresiz kaldigini gözyaslari içinde anlatti. Esinin tedavisini yaptiramadigini ve bakim için yikayamadigini anlatan Sükran Yilmaz, “Açikta kaldik ve iki gün parkta yattik. Parkta gören birisi bizi evine götürdü. Bir süre orada kaldik. Sonra bizim durumumuzu duyan birisi bize bu evi tuttu. Iki gün burada yorgansiz yattik. Sonra yan komsumuz bize yorgan getirdi. Ömrüm boyunca onlarin iyiliklerini unutmayacagim. Ben yerde yatiyorum. Yorganim yok oradaki battaniyeyi üzerime alip yatiyorum. Dogalgaz var, ama açtiramam ki. Dogalgazi açtirmaya param yok. Geceleri çok üsüyoruz. Sabaha kadar üsüyoruz. Esim soguktan bagiriyor. Ben gene bir sekilde sabrediyorum. Esim ufak tüpü getirip yakmami söyledi isinmak için. Küçük tüpü yaksam yemek yapamayacagim. Yemegimizi küçük tüpte yapiyorum. O tüpü de bir baskasi verdi. Sadece elektrigimiz var. Esim 20-25 gündür suya degmiyor. Yarali ayaklarini yikayamiyorum. Doktoru her gün ayaginin yikanmasi gerektigini söyledi.

Ama yapamiyorum. Yasliyim yapamiyorum. Su yok sicak su yok. Nasil yapabilirim ki” dedi.



“Hayatimizda ev görmedik”

Daha önce yasadiklari illerde de hiç evlerinin olmadigini anlatan Sükran Yilmaz, hayirsever sayesinde hayatta kaldiklarini söyledi.

Hastaliktan dolayi esinin görme yetisini kaybettigini söyleyen Yilmaz, “Ilaçlarini alamiyorum. Tedavi olmasi gerekiyor. Sabahlara kadar bagiriyor. Kolesterol, seker, tansiyon rahatsizliklari var. Gözleri görmüyor. Seker gözlerine vurmus. Evimiz yerimiz yok. Hayatimizda ev görmedik. Ev kim biz kim? Allah razi olsun, o yardimsever bizi bu eve sokmasaydi biz ölmüstük. Elimizden o tuttu. Isi gücü rast gelsin. Sonra da Hizir gibi kayboldu. Nereye gittigini bilmiyorum” dedi.