Sultan Mahmud'un yasakladığı sure

Son günlerde yaşanan domuz gribi vakalarının artmasının ardından herkes kendine göre tedbirler almaya başladı.

1812 yılında yaşanan veba salgının ardından Sultan Mahmud, hastalığın yok olması için yatsı namazından sonra minarelerden yüksek sesle "Surei Ahkaf" okunmasını emretmişti.

Ramazan bayramında ise, bayramlaşmak münasebetiyle halkın birbiriyle görüşmesi arttığından, hastalık tüyler ürpertici bir hal aldı, bayram ertesi günlük ölüm vakaları 3000'e kadar çıktı.

Din bilginlerinden bir kısmı, padişaha müracaat ederek, "Surei Ahkaf Ad kavminin yok olacağını haber verir, böyle günlerde okunması uygun değildir" dediler.

Bunun üzerinde Sultan Mahmud emrini geri aldı. Hatta geri almakla kalmayarak, evlerde dahi Kuran okunurken bu surenin okunmaması emretti.

Yine 1827 ramazanında geceleri bekçilerin davul çalması, mani ve türkü okuması, kahvehanelerde tavla, dama ve satranç oyunları oynanması, meddahların hikâye nakletmesi yasak edilmişti.

AHKÂF SÛRESİ HAKKINDA BİLGİ: Mekke döneminde inmiştir. 35 âyettir. Sûre, adını 21. âyette geçen “Ahkâf” kelimesinden almıştır. Ahkâf, sûrede sözü edilen “Âd” kavminin yaşadığı Yemen’de bir bölgenin adı olup, uzun ve kıvrımlı kum yığınları demektir. Konusu itibariyle bir önceki sûrenin devamı niteliğindedir. (Ahkaf Suresi hakkındaki bu bilgi Diyanet İşleri Başkanlığı'nın resmi Web sitesinde alınmıştır)