GRAFIKLI - Türk Edebiyatinin Melankolik Sairi Açiklamasi Ümit Yasar Oguzcan
Sair Ümit Yasar Oguzcan'in vefatinin üzerinden 37 yil geçti Sanat hayati boyunca 33 siir, 4 düzyazi, 13 antoloji ve biyografik olmak üzere 50 kitaba imza atan Oguzcan, yasadigi trajedileri siirlerine yansitti.
SERKAN AVCI - Ask, ayrilik ve özlem temalari ekseninde kaleme aldigi siirlerini, oglunun vefati üzerine hayatin boslugu, ölüm ve aci gibi derinliklere yönelten İçelli sair Ümit Yasar Oguzcan, vefatinin 37. yilinda aniliyor.
Tarsus ilçesinde 22 Agustos 1926'da dogan Oguzcan, anne ve babasinin Türk sair, siyasetçi ve ögretmen Faruk Nafiz Çamlibel'e hayranligi nedeniyle çocukluk yillarinda siire merak duydu.
Eskisehir Inkilap Ilkokulunda egitim gördügü yillarda annesi ile babasinin ayrilmasindan etkilenen Oguzcan, o yillarda üzüntüsünü yazarak gidermeye çalisti.
Babasinin memur olmasi sebebiyle çocuklugunu farkli sehirlerde geçiren Oguzcan'in ilk siirleri, 1936-1938 yillarinda, egitim hayatina devam ettigi Konya Askeri Ortaokulunun "Yanki" adli duvar gazetesinde yayimlandi.
- Ilk siiri gazete araciligiyla okuyucuyla bulustu
Ortaokuldan 1941'de mezun olan Oguzcan'in profesyonel anlamdaki ilk siiri, 1942'de Eskisehir merkezli Kocatepe gazetesinde okuyucunun begenisine sunuldu.
Adi, Istanbul basininda ilk defa Varlik ve Büyük Dogu dergilerinde duyulmaya baslayan Oguzcan, 1946'da Eskisehir Ticaret Lisesini bitirdi ve Osmanli Bankasinda ise girerek meslek hayatina atildi.
- 1947'de ilk kitabi "Insanoglu"nu çikardi
Oguzcan, "Insanoglu" adini verdigi ilk kitabini, 1947'de okuyucuyla bulusturdu. Oguzcan'in siirleri, Istanbul, Büyük Dogu, Varlik, Yücel, Türk'e Dogru, Hisar, Çigir ve Toprak'in aralarinda bulundugu dönemin birçok dergisinde yayimlandi.
Ümit Yasar Oguzcan, 1948'de İçelli Mehmet Zeki Oguzbas'in kizi Özhan ile evlendi. Çiftin bu evlilikten 1949'da Vedat, 1952'de Lütfi isimlerindeki çocuklari dünyaya geldi.
Farkli bankalarda çalisip Adana, Ankara ve Istanbul gibi sehirlerde memur olarak meslek hayatini sürdüren sair, 1960'ta kendi adini tasiyan yayinevi kurdu.
- Oglunun vefatiyla farkli temalara yöneldi
Ümit Yasar Oguzcan, 11 kitap çikarmis ünlü bir sair olarak 1961 baslarinda Istanbul'a ilk adimini atti ve 1965'te Yergi-Dergi adli hiciv ve mizah türünde 3 sayilik dergi çikardi.
Ask, ayrilik ve özlem temalari ekseninde çogalttigi siiriyle döneme damga vuran Oguzcan, hiçbir edebi harekete dahil olmadan kendi tarzini olusturdu.
Oguzcan, siirlerini, 1973'te büyük oglu Vedat'in vefati üzerine hayatin boslugu, ölüm, aci gibi derinlikler ile öz ve biçim yogunlastirmalarina yöneltti.
Ümit Yasar Oguzcan, Türkiye Is Bankasi Halkla Iliskiler Müdür Yardimcisi iken 1977'de kendi istegiyle emekli oldu.
- Kalp krizi sonucu vefat etti
Mizah dergilerinin yani sira çok sayida gazetede güncel konulari elestiren siirler kaleme alan Oguzcan, 1978'de ikinci esi Ulufer ile evlendi. Oguzcan, evliliginden bir yil sonra Istanbul'da kendi adini tasiyan sanat galerisi kurdu.
Türk edebiyatinin önemli sairlerinden olup melankolik (asiri hassas, duygusal ve kirilgan kimse) yapisiyla taninan Ümit Yasar Oguzcan, 4 Kasim 1984'te geçirdigi kalp krizi sonucu vefat etti.
Sairin cenazesi, Zincirlikuyu Mezarligi'nda topraga verildi.
- Kariyerinde 50 kitaba imza atti
Hayati boyunca yasadigi trajedileri siirlerine yansitan Oguzcan, sairlik basarisini daha etkili aruzla yazdigi rubailerinde gösterdi.
Siir ile arasindaki uyumu eserlerinde anlatan Oguzcan, 1975'e kadar 33'ü siir, 4'ü düzyazi, 13'ü antoloji ve biyografi olmak üzere 50 kitaba imza atti.
Oguzcan'in bazi siirleri Fransizca, Ingilizce, Rusça, Bulgarca, Italyanca, Lehçe, Rumca ve Arapçaya çevrildi.
Birçok siir plagina, sarki sözleri ile yergilere imza atan Ümit Yasar Oguzcan, 5 döneme ayirdigi siir serüveninde 1941-1954 arasini "Uyanis", 1954-1960 arasini "Arayis", 1960-1964 arasini "Çalkalanis", 1964-1970 arasini "Kaynayis" ve 1970-1982 dönemini "Durulus" olarak tanimladi.
Sairin eserlerinden bazilari söyle:
"Insanoglu (1947), Dolmus (1955), Üstüme Varma Istanbul (1961), Sahibini Arayan Mektuplar (1961), Yeni Dünya Rekoru (1961), Sevenler Ölmez (1962), Çigan Gözler (1962), Ötesi Yok (1963), Hüzün Sarkilari (1963), Bir Gün Anlarsin (1965), Sadrazamin Sol Kulagi (1965), Mihriban Siirleri (1965), Insallahla Masallahla (1965), Taslar ve Baslar (1966), Seni Sevmek (1966), Toprak Olana Kadar (1968), Göbek Davasi (1968), Ben Seni Sevdim mi (1968), Halktan Yana (1969), Ask Miydi O (1969), Önce Sen Sonra Ben (1971), Rubailer (1972), Acilar Denizi (1973), Yalan Bitti (1975), En Eski Yalnizligimdin Sen Benim (1978), Dikiz Aynasi (Yergi Siirleri 1982), Ogul Kosmasi, Her Gece Sen, Besinci Mektup, Milyon Kere Ayten, Bir Baska Istanbul, Beni Unutma, Ben Senin En Çok, Dostlar Seni Unutur mu, Bekleyenler Için, Mustafa Kemal'i Düsünüyorum."
Kaynak: AA
Tarsus ilçesinde 22 Agustos 1926'da dogan Oguzcan, anne ve babasinin Türk sair, siyasetçi ve ögretmen Faruk Nafiz Çamlibel'e hayranligi nedeniyle çocukluk yillarinda siire merak duydu.
Eskisehir Inkilap Ilkokulunda egitim gördügü yillarda annesi ile babasinin ayrilmasindan etkilenen Oguzcan, o yillarda üzüntüsünü yazarak gidermeye çalisti.
Babasinin memur olmasi sebebiyle çocuklugunu farkli sehirlerde geçiren Oguzcan'in ilk siirleri, 1936-1938 yillarinda, egitim hayatina devam ettigi Konya Askeri Ortaokulunun "Yanki" adli duvar gazetesinde yayimlandi.
- Ilk siiri gazete araciligiyla okuyucuyla bulustu
Ortaokuldan 1941'de mezun olan Oguzcan'in profesyonel anlamdaki ilk siiri, 1942'de Eskisehir merkezli Kocatepe gazetesinde okuyucunun begenisine sunuldu.
Adi, Istanbul basininda ilk defa Varlik ve Büyük Dogu dergilerinde duyulmaya baslayan Oguzcan, 1946'da Eskisehir Ticaret Lisesini bitirdi ve Osmanli Bankasinda ise girerek meslek hayatina atildi.
- 1947'de ilk kitabi "Insanoglu"nu çikardi
Oguzcan, "Insanoglu" adini verdigi ilk kitabini, 1947'de okuyucuyla bulusturdu. Oguzcan'in siirleri, Istanbul, Büyük Dogu, Varlik, Yücel, Türk'e Dogru, Hisar, Çigir ve Toprak'in aralarinda bulundugu dönemin birçok dergisinde yayimlandi.
Ümit Yasar Oguzcan, 1948'de İçelli Mehmet Zeki Oguzbas'in kizi Özhan ile evlendi. Çiftin bu evlilikten 1949'da Vedat, 1952'de Lütfi isimlerindeki çocuklari dünyaya geldi.
Farkli bankalarda çalisip Adana, Ankara ve Istanbul gibi sehirlerde memur olarak meslek hayatini sürdüren sair, 1960'ta kendi adini tasiyan yayinevi kurdu.
- Oglunun vefatiyla farkli temalara yöneldi
Ümit Yasar Oguzcan, 11 kitap çikarmis ünlü bir sair olarak 1961 baslarinda Istanbul'a ilk adimini atti ve 1965'te Yergi-Dergi adli hiciv ve mizah türünde 3 sayilik dergi çikardi.
Ask, ayrilik ve özlem temalari ekseninde çogalttigi siiriyle döneme damga vuran Oguzcan, hiçbir edebi harekete dahil olmadan kendi tarzini olusturdu.
Oguzcan, siirlerini, 1973'te büyük oglu Vedat'in vefati üzerine hayatin boslugu, ölüm, aci gibi derinlikler ile öz ve biçim yogunlastirmalarina yöneltti.
Ümit Yasar Oguzcan, Türkiye Is Bankasi Halkla Iliskiler Müdür Yardimcisi iken 1977'de kendi istegiyle emekli oldu.
- Kalp krizi sonucu vefat etti
Mizah dergilerinin yani sira çok sayida gazetede güncel konulari elestiren siirler kaleme alan Oguzcan, 1978'de ikinci esi Ulufer ile evlendi. Oguzcan, evliliginden bir yil sonra Istanbul'da kendi adini tasiyan sanat galerisi kurdu.
Türk edebiyatinin önemli sairlerinden olup melankolik (asiri hassas, duygusal ve kirilgan kimse) yapisiyla taninan Ümit Yasar Oguzcan, 4 Kasim 1984'te geçirdigi kalp krizi sonucu vefat etti.
Sairin cenazesi, Zincirlikuyu Mezarligi'nda topraga verildi.
- Kariyerinde 50 kitaba imza atti
Hayati boyunca yasadigi trajedileri siirlerine yansitan Oguzcan, sairlik basarisini daha etkili aruzla yazdigi rubailerinde gösterdi.
Siir ile arasindaki uyumu eserlerinde anlatan Oguzcan, 1975'e kadar 33'ü siir, 4'ü düzyazi, 13'ü antoloji ve biyografi olmak üzere 50 kitaba imza atti.
Oguzcan'in bazi siirleri Fransizca, Ingilizce, Rusça, Bulgarca, Italyanca, Lehçe, Rumca ve Arapçaya çevrildi.
Birçok siir plagina, sarki sözleri ile yergilere imza atan Ümit Yasar Oguzcan, 5 döneme ayirdigi siir serüveninde 1941-1954 arasini "Uyanis", 1954-1960 arasini "Arayis", 1960-1964 arasini "Çalkalanis", 1964-1970 arasini "Kaynayis" ve 1970-1982 dönemini "Durulus" olarak tanimladi.
Sairin eserlerinden bazilari söyle:
"Insanoglu (1947), Dolmus (1955), Üstüme Varma Istanbul (1961), Sahibini Arayan Mektuplar (1961), Yeni Dünya Rekoru (1961), Sevenler Ölmez (1962), Çigan Gözler (1962), Ötesi Yok (1963), Hüzün Sarkilari (1963), Bir Gün Anlarsin (1965), Sadrazamin Sol Kulagi (1965), Mihriban Siirleri (1965), Insallahla Masallahla (1965), Taslar ve Baslar (1966), Seni Sevmek (1966), Toprak Olana Kadar (1968), Göbek Davasi (1968), Ben Seni Sevdim mi (1968), Halktan Yana (1969), Ask Miydi O (1969), Önce Sen Sonra Ben (1971), Rubailer (1972), Acilar Denizi (1973), Yalan Bitti (1975), En Eski Yalnizligimdin Sen Benim (1978), Dikiz Aynasi (Yergi Siirleri 1982), Ogul Kosmasi, Her Gece Sen, Besinci Mektup, Milyon Kere Ayten, Bir Baska Istanbul, Beni Unutma, Ben Senin En Çok, Dostlar Seni Unutur mu, Bekleyenler Için, Mustafa Kemal'i Düsünüyorum."