Türkiye’de Keneden Yaklaşık 500 Kişinin Öldüğü İddiası

Dünyada 1944’lü yıllarda ortaya çıkan Türkiye’de ise 2000’li yılların başında Tokat ili başta olmak üzere İç Anadolu illerinde yoğun bir şekilde görülmeye başlayan Kırım Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA) hastalığı nedeni ile her yıl onlarca insan hayatını kaybediyor. Yaz aylarının gelmesi ile birlikte gündeme gelen ve Çorum’da bir kişinin ölümüne neden olan KKKA hastalığına dikkat çeken Doğru, yazılı açıklamasında çok önemli bir sağlık sorunu haline gelen konuya karşı ciddi önlem alınmadığını ileri sürerek, “Ancak, Sağlık Bakanlığı başta olmak üzere bütün yetkililer, hastalığa ciddi manada yaklaşmamakta, gerekli önlemleri de almamaktadır. Son olarak, geçtiğimiz pazar günü Çorum ilinde bu hastalıktan dolayı genç bir insan olan 29 yaşındaki Berat Keleş hayatının baharında ölmüştür. 12 yıldan beri her dönem bu hastalığı gündeme taşıyoruz. İnsanların canı, yüreği yanıyor. Yıllardan beri gündemde olan kene kabusu neden, çözümlenmemiş devam etmektedir. Halkımız bu kabustan dolayı baharın, yazın gelmesini istememektedir. Çiftçi, hayvan üreticisi tarlaya, bahçeye, meraya giderken korkmaktadır. Üretim neredeyse durma noktasına gelmektedir. Yazın köyüne, kasabasına kene korkusundan dolayı insanlar gitmemektedir. Bazı yerlerde yoğun kene varlığı görülmüştür” şeklinde açıklamalarda bulundu.

Kene ile mücadele ederken koruyucu hekimlik yanında, halkın bilinçlendirilmesi de çok önemli olduğuna işaret eden Doğru açıklamasında ayrıca şu bilgilere yer verdi: “Yaklaşık 500 kişi civarında insan bu hastalıktan ülkemizde hayatını kaybetmiştir. Bundan dolayı da kene ile ilgili insanlar bilgilendirilmeli, sağlık personeli eğitim almalıdır. Kene ile mücadelede haşere ilaçları da kullanılmaktadır. Kullanılan kimyasal ilaçların maliyeti ortalama 1 milyar lirayı geçmektedir. Ayrıca çevrede bu kimyasal ilaçlarla kirlenmektedir. Kene ile mücadelede Sağlık Bakanlığı, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Çevre Bakanlığı ortak çalışmalıdır. Küresel sermayenin bir rant politikası da olabilir mi diye düşünülmelidir. Ancak, topyekun bir çalışma ile bu hastalıktan kurtulabiliriz.”