Bir Zamanlar Randevu İle Çalışırdı, Şimdi Köy Köy Dolaşıp İş Arıyor

Türkiye’de 1950’li yıllardan 1980’li yıllara kadar en gözde meslekler arasında yer alan kalaycılık mesleğinin, gelişen teknoloji ile birlikte önemini kaybettiğini belirten mesleğin son temsilcilerinden 66 yaşındaki Necati Demirci “Eskiden her köyde olmazsa 2 köyde bir kalaycı bulunurdu. Cam, porselen, plastik ve alüminyum türü tabaklar artınca bakır tabak, kullanılmaz oldu. Bakır kullanılmayınca da bizim işler durdu. Eskiden kendi köyümde bu işi yapardım. Şimdi Edremit’ten çıkıp Aydın’a geldim. Köylere dolaşıp birkaç gün köylerde durup kalaylanacak bakır tencere kap kaçak ne varsa kalaylayıp diğer köye geçiyorum. Yani artık mesleği gezginci olarak icra ediyoruz. Eskisi gibi para da kazanmıyoruz ama, yapacak başka işimiz yok. Bir yandan mesleğimizi icra edip diğer yandan gurbet çekiyoruz” dedi.

“ÇIRAK DA GİRMEZLER KIZ DA VERMEZLER”

Bu haliyle mesleği icra edecek kimsenin kalmadığını ve çırak da bulmadığını belirten Necati Demirci, “Kimsenin çocuğunu kalaycıya çırak vermemesine yadırgamıyorum. Artık kalaycıya ne çırak ne de kız verirler. Bir ay önce Edremit’ten evimden çıktım. Kurban Bayramı’nda evime dönmeyi planlıyorum. Kazandığımızın büyük bir bölümünü zaten gurbette yiyoruz. Çoluk çocuk memlekette ben köy köy dolaşıp kalaylanacak kap arıyorum. Böyle bir mesleğe kim çırak versin kim kız versin. Biz zamanında evlendiğimiz için şanlıyız” diye konuştu.

Her geçen gün yaşanan ekonomik krizler nedeniyle vatandaşın sağlığından daha çok ekonomisine düşünmek zorunda kaldığını ve pek çok kişinin kalay parasını pahalı bulduğu için bakır kaplarını kullanmadığını belirten Necati Usta, “Tabağın pazardaki fiyatı 5-10 lira, bakır tabağın kalaylaması 4-5 lira. Kazan ve tencerelerin kalaylaması ise büyüklüğüne göre 15 liradan başlayıp 100 liraya kadar değişiyor. Vatandaş için bu da kolay değil. Ancak şu unutulmamalıdır ki, kalaylı bakır kapta pişen yemeğin lezzeti başka kaplarda olmaz” dedi.