Annesi İle Güçlü Bağlar Kuran Çocuk Hayatta Başarılı Olur

Her insanın sosyal ilişkilerinde; dikkate alınma, kabul görme, takdir edilme ve şefkat görme gibi pek çok insani temel ihtiyaçları olduğuna işaret ederek sözlerine başlayan Işık, “Sosyal hayatta çalışan annelerde sıklıkla suçluluk duygusu ve arada kalma bir nevi iç çatışma hali diyebileceğimiz durum yaşanırken, ev hanımı annelerde ise tüm gün evde olmanın verdiği rutinleşme ve toplumsal olarak yüksek beklenti duygusu maalesef ağır basmakta. Oysaki çalışan anne olmak ve ev hanımı anne olmak kendi içinde farklılıkları getirse de ortak nokta şudur; Sorumluluklarımıza ve yoğunluklarımıza rağmen her anne yavrusu için koşulları çerçevesinde elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışır” diye ekledi.

“İlişkide gücümüz ne kadar az ise, sesimiz o kadar yüksek çıkar”

Çocuğun günlük hayatta göstermiş olduğu davranış sorunlarının onun sesini duyurmaya yönelik bir yardım çığlığı olduğunun altını çizen Işık, “Davranış sorunu ilişki sorunudur. İlişkide gücümüz ne kadar az ise, sesimiz o kadar yüksek çıkar. Ebeveyn çocuk arasındaki ilişki olmadan sınır koymaktan bahsedemeyiz. Çocuk sadece bu benim ebeveynim diye ona saygı/yetki ve gücü vermez. Çocuklarla iletişimde göz teması onların ruhuna açılan en büyük penceredir diyebiliriz. Bu sebeple ebeveyn bu hakkı kurduğu ilişki ile kazanabilir. Çünkü ebeveyn çocuk arasındaki bağlantının kalitesi çocuğun hayattaki başarısının anahtarıdır” dedi.

“Düşünüldüğünün aksine çocuklar sınırları severler”

Işık, “Güven ve emniyet için çocuklar yapılandırılmış alana ihtiyaç duyarlar. Yani aslında düşünüldüğünün aksine çocuklar sınırları severler. Toplumsal koşullar bize güçlü kadının kendi işini kendisi yapan kadın olduğunu, iyi anne olmanın her işe yetişen anne/eş olduğunu söylese de; her annenin zaman zaman çevresinden yardım almaya ihtiyacı vardır ve gereklidir” dedi.