Manisa'da 3 Bin Yillik Gelenek Devam Ediyor
Kökeni Orta Asya’ya kadar dayanan 3 bin yillik ölü helvasi gelenegi özellikle Manisa’nin kirsal kesimlerinde oldukça zahmetli olmasina ragmen yasatiliyor. Köz atesi üzerine yerlestirilen büyük kazanlar içinde un, su ve sekerin yaklasik bir saat boyunca hiç durmadan karistirilmasiyla yapilan ölü helvasi Anadolu’daki dayanismanin da en güzel örneklerinden biri olarak dikkat çekiyor.
Anadolu’nun en yaygin geleneklerinden biri olan ölü helvasi yapimi, Manisa’nin Gördes ilçesine bagli Günesli Mahallesinde yasatiliyor. Un, irmik, seker ve fistiktan yapilan un helvasinin en önemli özelligi ise közde pisirilmesi ve sürekli karistirilmasi. Köz elde edebilmek için büyük odun parçalari yakilarak köz haline gelmesinin ardindan üzerine kazan koyularak isitilan yaga belirli araliklarda un ve irmik ekleniyor. Unun rengi pembelesmeye baslayinca baska bir ocakta pisen su ve sekerden olusan serbet daha sonra bu kazanla karistirilarak helva yapiliyor. Oldukça zahmetli olan helvanin dibine tutmamasi için sürekli karistirilmasi gerekiyor. Karistirma sirasinda dayanismanin en güzel örneklerinden biri sergilenerek basta ölen kisinin yakinlari olmak üzere herkes helvanin yapimina katki sagliyor. Helva pistikten sonra, kasikla tepsilere dizilerek bütün mahalleye gençler tarafindan dagitimi yapiliyor.
Helva geleneginden ve yapimindan bahseden Günesli Mahallesi sakinlerinden Zekeriya Kaymak, “Genelde ölenin ardindan 3. günü yapilir. Sadece cenazelerde yapilacak diye bir sey yoktur aslinda. Hayir olarak da yapilir. Yapimi zordur. Un helvasi olarak adlandirilir. 10 kiloya un a 20 kilo su, 20 kilo seker koyulur. Önce kavrulmasi lazim. Belirli bir yag miktari vardir. Tam kizarma anina geldiginde fistik katilir. Tam pembelesmeye baslayinca suyu katilir. Tüm hayirlarimizi Allah kabul etsin, ölmüslerimizin ruhuna degsin” seklinde konustu.