Babasindan Devraldigi Meslegi 60 Yildir Sürdürüyor

Eskisehir’in Istiklal Mahallesi’nde küçük dükkana 60 yil önce babasinin yanina isi ögrenmek için giren 72 yasindaki Aydin Yikilmazoglu, 60 yildir devam ettirdigi mesleginde çirak bulmakta zorluk çektigi için artik tek basina çalisiyor. Bisiklet tamirciligi için üniversiteyi yarida biraktigini ve askerlik süreci haricinde isinden hiç ayri kalmadigini söyleyen Yikilmazoglu, “Babamin yaninda çiraklikla basladim bu ise. 1962 yilindan bugüne kadar askerlik ve okul hayatimin haricinde devamli bisiklet tamirciligi yapiyorum. Ilkokul bitti çirakliga basladim. Ondan sonra ortaokul, lise ve üniversite çaglarinda yarim gün okul, yarim günde dükkânda çalistim. Askerlikte 20 ay süresince bu isten uzak kaldim. Ilk dükkânimiza basladigimiz zaman herkesin meslegini sevmesi gibi isimizi çok sevdik ama o zaman baska alternatif yoktu. Ya devlet memuru olacaktin ya da isçi olacaktin. Kendi isimizi devam ettirmeyi seçtik. Ama istedigimiz ticaret hayatina gelemedik. Bugünlere sükür olsun, sevdigini elde edemiyorsan elde ettigini sev demisler. Biz elde ettigimizi sevdik” diye konustu.



“Unutulan mesleklerin birçogu çirak bulamiyor”

Bisiklet tamirciliginde çirak bulamadigini söyleyen Aydin Yikilmazoglu, çok para kazandiran meslek olmadigi için gençlerin istemedigini belirtti.

Tamircilik fazla mesai gerektirdigi ve yorucu olmasindan dolayi gençlerin fabrikalara yöneldigini söyleyen Yikilmazoglu, “Bu meslek dallarinda oldugu gibi hiçbir meslekte çirak yetismiyor ve bu ise özenen de olmuyor. Çünkü bisikletçilerin hallerini gördükleri için hiç kimse bu ise yaklasmiyor. Unutulan mesleklerin birçogu çirak bulamiyor. Nedeni para kazanan bir meslek degil. Eskiden çocuklar bos gezecegine bir yerde çirak olsun derlerdi. Ama çocuklar bu isi gördügünde fabrikalara gidip isçi olarak çalisiyor. Çünkü fabrikada bos vakti, mesaisi ve yemegi gibi avantajlari var, bu meslekte bunlar yok” dedi.



“Arkadaslarim evlerinden çiktiginda buraya gelirler”

Eskisehir’in nüfusu arttigi halde bisiklet tamiri yapanlarin sayisinin azaldigini söyleyen Yikilmazoglu, kendisinin ölene kadar bu meslekte çalisacagini dile getirdi. Arkadaslariyla dükkâninda görüstügünü ve çalisarak dertlestiklerini anlatan Yikilmazoglu, “1960-1970 yillarinda Eskisehir nüfusu yaklasik 200 bin iken 100 kisi bu isi yapiyordu. Simdi 1 milyona yaklasti ve gelir seviyesi arttigi halde 90 kisiyi geçmiyor. Yani dernekte aldigim bilgilere göre söylüyorum. Allah izin verirse ölene kadar çalisacagim. Çünkü benim esim dostum, arkadasim beni dükkânda olursam gelip bulabiliyorlar. Yoksa hepimiz dört bir tarafa çil yavrusu gibi dagiliriz. Ne hastaligindan ne de birbirimizin ölümünden haberimiz oluyor. Arkadaslarim evlerinden çiktiginda buraya gelirler. Hem konusuruz hem dertlesiriz. Aksam oldugu zaman da evlerine giderler” ifadelerini kullandi.