Sergisini Ankaralılara Sergiledi

Burcu Günay’ın, Flora’sının dayanağını, serginin adını da belirleyen bitki evreninin oluşturmaktadır. Tüm canlılar için sonsuz yaşamın kaynağı olan bitki evreni, doğayı gözlemleyen insanı da devinimi ve görselliği ile etkiler. Günay’ın doğayı, sanatının ham maddesi olarak seçimi ile doğa nesnesi yeniden oluşturularak günümüz teknikleri ile dolaşıma sokulur. Sanatçının doğa ile insan arasındaki bağa ulaşmaya yönelik arayışları, organik malzemelere olan ilgi ve doğadaki unutulanlara dokunma ve onları göze getirme isteği ile ilintilidir. Eserlerinde, izlenim ve iç dürtülerini dışsallaştırırken, geleneksel natürmort geleneğine atıfta bulunan dokunuşlar sergileyen Günay, kendi bitki evrenini yakalama çabasındadır.

Flora II’de kimi zaman çini mürekkebi, kimi zaman boya ile göze gelen yazı, doğadan yansımaların biçimini oluştururken, kendi gerçekliği olan okunmaya dönük işlevini etkisizleştirir ya da gölgede kalmayı tercih eder. Günay’ın büyük boyutlu tualleri, doğadan toplanıp sanat nesnesine dönüşen şakayık, lilium, lotus gibi kurumuş bitkilere de ev sahipliği yapar. Bu yönüyle sanatçı bitkilerin kendisini ve temsilini tuallerinde sergileyerek kendi düş bahçesini oluşturur. Sanatçı bu düş bahçesini kurarken son dönem üretimlerinde doğanın giderek artan tahribatını da ele alır. Bu bozulmayı ise, kimi zaman boya, kimi zaman ise kalemle oluşturduğu görüntülerde hissedilen deformasyon ya da silüet halinde bırakma durumu ile yansıtır.