Babalar Çocuklarının Gizli Kahramanları

REEM Nöropsikiyatri Merkezi’nden Nöroloji Uzmanı Uzm. Dr. Mehmet Yavuz, Çocukların daha çok anneleri ile vakit geçirdikleri ve dünyaya ilk geldikleri andan itibaren anneleri ile olan yakın ilişkilerinden dolayı babalarına karşı daha mesafeli olduğunu ifade ederek, “Çocuğun ilgisi, 24. aydan sonra babaya da yönelmeye başlıyor. Doğumdan hemen sonraki süreçte anneden beslenen, yoğun biçimde anne şefkatine ihtiyaç duyan bebek, 24. aydan itibaren ilgisini babaya da yöneltmeye başlar. İçgüdüsel olarak anne bebek iletişimi doğumla başlar ancak babayla çocuğun ilişkisi zamanla gelişir. Babanın fiziksel ve duygusal varlığı, çocuğun bebeklikten itibaren daha öz güvenli bir kişilik geliştirmesine yardımcı olur. Ailede baba varlığını bilen çocuk, kendisini sorunlar karşısında daha güvende hisseder. Babasından yeteri kadar ilgi ve sevgi gören çocuklar, ileriki yaşlarında daha mutlu ve öz güvenli bireyler olur” dedi.

ÇOCUKLARIN HAYATINDAKİ İLK ERKEK ROL MODEL; BABA

“Hem kız hem de erkek çocukların ilk rol erkek rol modeli babalarıdır” diyen Nöroloji Uzmanı Uzm. Dr. Mehmet Yavuz, daha sonra şunları kaydetti; “Kız çocukları ileride karşılarına çıkacak erkeklere yönelik bilincini ilk baba ile geliştirir. Erkek çocuklar ise, cinsel kimliklerini babaları sayesinde geliştirir. Onu rol model alarak, onun gibi davranma eğilimi gösterir.

BABA ÇOCUK İLETİŞİMİNDE ANNENİN DESTEĞİ ÖNEMLİ

Baba çocuk iletişiminde annenin de rolü büyüktür. Annenin ev içerisinde babaya saygı göstermesi, çocuğun da babaya saygı göstermesini sağlar. Anne çocuk bakımı ve ev işleri konusunda babadan destek alırsa, bu paylaşımcı ruh hali çocuğun kişiliğinde de kendine yer bulur. O nedenle anneler babalarla ev içinde paylaşımlarda bulunmalı, çiftler birbirlerine saygılı olmalıdır.

Baba çocuk ilişkisinde nelere dikkat edilmeli?

Baba; çocuğa yeterli sevgi göstermeli ve zaman ayırmalıdır.

Babanın çocuğun sağlığı, beslenmesi, temizliği gibi ihtiyaçlarını karşılaması önemlidir. Bu davranışlar, gelecekteki sağlıklı ilişkinin önemli bir parçasıdır.

Baba, çocuğu olduğu gibi kabul etmeli, başkalarıyla kıyaslamamalıdır.

Çocuğun çabalarını, olumlu davranışlarını desteklenmeli, başarısızlıkları karşısında sabırlı, sakin ve yapıcı olunmalıdır.

Baba, tüm davranışlarıyla çocuğa iyi bir model olmalıdır.”