Tarım İşçilerinin Zorlu Hayatı

Türkiye'nin önemli çilek üretim merkezlerinden biri olan ve yılda 20 bin dönüm araziden 80 bin ton hasat yapılan Silifke ilçesine; Diyarbakır, Adıyaman, Şanlıurfa, Gaziantep ve Kahramanmaraş’tan gelen işçiler, gün boyunca tarlada çalışırken, beraberinde getirdikleri küçük çocukların bakımını ise yine kendilerinden birkaç yaş büyük ablaları yapıyor.

Çilek üretiminde Doğu Akdeniz'in en yoğun bölgesi olan Silifke'ye gelerek çadırlarını kuran tarım işçileri, denizin, kumun tadını çıkarmak bir yana, ilkel çadırlarında adeta yaşam mücadelesi veriyor

Banyo yapacakları suyu da, yemeklerini de odun ateşinde pişiren tarım işçisi kadınların da, erkeklere oranla daha fazla çalıştıkları gözleniyor. Tarlalardan gelir gelmez çadırların temizliğini yapan, çamaşır yıkayan, ardından yemek ve ekmek pişiren kadınların her şeye rağmen yüzlerinden tebessümün eksik olmadığı gözleniyor

Yaklaşık 20 bin dönüm arazide yılda 80 bin ton çilek hasadının yapıldığı yörede günün ilk ışıklarıyla birlikte tarlaların yolunu tutan Adıyamanlı tarım işçilerinin elçisi Salih Konaç, gazetecilere yaptığı açıklamada, zor şartlarda da olsa geçimlerini sağlamak için diyar diyar gezmek zorunda olduklarını kaydetti.

Silifke'de çilek hasadının tamamlanmasının ardından Malatya’ya kayısı toplamaya, oradan da Samsun’a fındık toplamaya gideceklerini vurgulayan Konaç, yılın 8 ayını memleketlerinden uzaklarda geçirdiklerini, ancak 4 ay memleketlerinde kalabildiklerini söyledi.

Tarımda makineleşmenin yoğunlaştığını ancak, halen insan emeğine ihtiyaç duyulduğunu belirten Konaç, "Gittiğimiz yerlerde ağalar ne kadar ücret verirse ona razıyız, başka çaremiz yok. Silifke’de de akşama kadar 26, öğleye kadar da 18 lira ücret alıyoruz. Her çadırda da en az 3-4 kişi yaşıyor" dedi.

Yaşadıkları hayatın zor olduğunu ancak yapacakları başka bir şeyin olmadığını ifade eden Konaç, "Bizim yaşamımız böyle. Bugün buradayız, yarın başka bir yerde. Hepimiz tarım işçisi ailelerin çocuklarıyız" diye konuştu.