Kimliksiz Kahraman

4 yıl savaştığı muharebede mayına basarak ayağından yaralanan Ahıskalı Selimov, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak istiyor. II. Dünya Savaşı’nın tüm dünyayı etkilemeye başladığı dönemde Rus ordusu için savaşan Ahıskalı Milas Selimov (90), 4 yıl boyunca cephede ter döktü. Ceza Bateryonu denilen mayın tarlalarını temizlemek, ormanları kontrol etmek gibi geri dönüşün çok zor olduğu görevler verilen bölüklere verilen Selimov, bir mayının patlaması sonucunda ayağından yaralanarak gazi oldu. Rus ordusu tarafından verilen 16 kahramanlık madalyasına sahip olan Selimov, ayağındaki 4 yıl boyunca çıkarılmayan ve sonradan kendiliğinden düşen şarapnel parçası sebebiyle o dönemden beri yatağa mahkum yaşıyor. Rusya’dan sonra Özbekistan’a giden Selimov, Türkiye Cumhuriyeti tarafından çıkarılan kanunla birlikte Türkiye’ye gelerek Bursa’daki oğlunun yanında yaşam savaşını sürdürüyor.

Tek oğlu Halis Selim (52) ile birlikte yaşayan yatağa mahkum Selimov, Özbekistan’da yakılan evinde kimliğine dair tüm belgelerin yanması nedeniyle Türkiye’de bir kimlik sahibi olamıyor. Oturma izni olmasına rağmen kimliği olmadığından hiçbir sosyal hakkı ve kazancı olmayan Selimov, komşularının yardımı ile yaşıyor. II. Dünya Savaşı’ndan geriye kalan nadir gazilerden biri olan Selimov, kendisine yardım edilmesini bekliyor. RUS CEPHESİNDE ALMANLAR İÇİN SAVAŞTI Gazi Milas Selimov’u sık sık ziyaret eden ve kimlik çıkarılması için mücadele veren Sürgüne Uğramış Ahıskalıların Hakkını Koruma Merkezi Derneği Başkanı Paşa Alihan, 1939 yılına kadar Ahıska Türklerini askere almadıklarını fakat 1939 yılında II. Cihan Savaşı başlayınca Ahıska Türklerini cepheye gönderdiklerini dile getirdi. Rus ordusunun 1941 yılında da Ahıska’daki 18 yaş üstündeki tüm gençleri toparlayarak Alman savaşına gönderdiğini belirten Alihan, “Buraya götürülen Türklerin geri dönüş umudu olmuyordu çünkü o zamanda bütün mayın tarlalarını Türklere temizletiyorlardı. Aynı sene 1944 yılında bizim anne babalarımızı, dedelerimizi vagonlara yükleyerek Özbekistan, Kazakistan steplerine gönderdiler. Yok etme politikası uyguluyorlardı ama ayakta kaldık. Milas amca da orada savaştı. Bugün de Türkiye’de herhangi bir sosyal güvencesi yok ve zor şartlarda yaşıyor” dedi.

Alihan, Ahıskalı gazinin sürekli, “Ben sizi faşizmden kurtardım. Siz de bana yardım edin, ben de rahatça öbür dünyama kavuşayım” dediğini belirterek yaşlı adamın çaresizliğini anlattı. Oturma izni olmasına rağmen Selimov’un kimliği olmadığını kaydeden Alihan, “Bunu devamlı bize söylüyor. Oturma izni var ama herhangi bir hastalığında hizmetlerden faydalanamıyor. Biz yardım istemiyoruz, biz sadece insanların hassas olmasını istiyoruz. Onun kimliği çıksa her şey düzelir” diye konuştu.

EŞİNİN FOTOĞRAFINI VE MADALYALARINI YANINDAN AYIRMIYOR Ahıskalı Gazi Selimov ise Türkiye Cumhuriyeti’nden yardım beklediğini kaydetti.

Eşi Ganime Selimov’u 1996 yılında kaybeden gazi, hayat arkadaşının fotoğrafını yanından ayırmıyor. Savaşta sergilediği başarılardan dolayı 16 madalyaya sahip olduğunu söyleyen Selimov, “Yardım etsinler bana. Bu haldeki adama yardım ederler. 1941’den bu yana ben hükümete yardım etmişim. Bana yardım etsinler. Birçok savaşa girdim, yaralıyım, bir ayağım sakat, gezemiyorum” dedi.

Yaklaşık 1 yıldır babasına baktığı için çalışmayan Halis Selimov ise, “Babamı 1 dakika bile yalnız bırakamıyorum. Oradan buradan gelen yardımlarla yaşıyoruz. Babam gelene kadar servisçilik yapıyordum. Şu an hiçbir gelirimiz yok” şeklinde konuştu.