Ekmekpişiren, çırak kalfa ilişkileri, kalfa usta ilişkilerinin özlemi çekildiğini belirterek, "Artık iş yerlerinde, çırak bulmak çırak yetiştirmek bir hayal oldu. Geçmişte ,`Altın bileziği` takma uğruna karın tokluğuna çalışan çocuklar bu gün haftalık 100 TL`ye bile çalışmıyorlar çırak bulmak, çırak yetiştirmek eski günlerde kaldı. Geçmişte, altın bilezik olarak adlandırılan zanaatı öğrenme uğruna, karın tokluğuna çalışan çırakların, bugün yok olduğunu görüyoruz, mesleki teknik eğitimin henüzyaygınlaşmadığı 30, 40 yıl öncesine kadar. Zanaatı ustalarından `alaylı mektebi` tabir edilen işyerlerinde öğrenen çırakların, bugün tam donanımlı, eğitim merkezleri bulunmasına rağmen sayıları her geçen gün azalmaktadır. Son dönemlerde Türkiye`nin en önemli gündem konuları arasında yer alan yetişmiş ara elaman sorununun çözümüne katkı sağlamaya çalışan Mesleki Eğitim Merkezleri, sanayi sitelerini arayıp eğitecek çıraklar arar olmuşlardır. Bugün tüm meslek dallarında maalesef çırak bulmak çokzorlaştı. Bir zamanlar okul tatillerinde terzi, berber, kasap, fırın, bakkal, kaportacı, demirci, fotoğrafçı da çalışmak için veliler çocuklarını sokaklarda başıboş gezmesinler diye bir zanaata korlardı ustaya da tembih edilirdi, sanatı belleme açısından. Ustaya, kalfaya karşı gelir işyerinde denileni yapmazsa `cezasını siz verin eti senin kemiği benim` derlerdi. Çocuklardan okula devam edemeyenler okuldan alınır birer sanatkar olmak üzere askere gidene kadar ustalarının yanında kalır mesleköğrenilirdi ve ustalarının yanından ayrılmazlardı. Asker dönüşünde ise yine ustasının yanında çalışır işyeri açacak duruma geldiğinde ustadan icazet alınır ve öyle işyeri açabilirlerdi, şimdiki gibi kalfalık ustalık belgesi almak için yıllarca uğraş vermeye de gerek yoktu. Meslek ahlakı dediğimiz, unsurları da ustalık belgesini de ahiliği de ustalarından öğrenirlerdi" dedi.
