Eğitim merkezinin sorumlusu Kemal Efecan İçel El Sanatları ve Eğitim Vakfı`nın (İÇEV) desteği ile 2004 yılında AB destekli Doğal Boya Projesi ile başladıkları üretimin maddi imkansızlıklar yüzünden durduğunu bildirdi.Projenin 2006 yılında sona ermesinin ardından İl Özel İdaresi`ne ait binada kendi imkanları ile işi sürdürmek istediklerini söyleyen Efecan, “Aktif İşgücü Programları Projesi kapsamında AB destekli bütçeyle başlatılan proje çerçevesinde çok sayıda kök boya üretirken, verdiğimiz eğitimlerle köylü kadınları üretimin içine çektik. Projenin sona ermesi ile sıkıntılar yaşamaya başladık. Ürettiğimiz ürünleri satamamamız ve maliyetin yüksek olması etken oldu. Kilim ve dokumaların metrekaresine 100 TL veriyoruz. Bir köylü günde 3 ile 5 santimetrekare dokuyabiliyor. Maliyetler gelirden az olunca da iş yürümedi ve atölyeye kilit vurmak zorunda kaldık” dedi.Köylerinin kilim ve dokumaları ile meşhur olduğunu kaydeden Efecan, bütün boya ham maddelerinin de yörede bulunduğunu belirtti. Efecan, “Bugün genç kızlarımız dokuma işine başladığında türkü söylerler. Türkü sesine uyarak, kilimleri, dokumaları bir başkadır. Dokumaların en önemli özeliği güneşin altında bile rengini ve canlılığını kaybetmeden kalması. Bu renkleri atölyenin etrafında yetişen bitkilerden bile elde edebiliyoruz. Toroslar’da öyle bitkiler var ki, her gün yeni bir ot, her gün yeni bir renk elde edilebilir. Şu anda kullandığımız bitki sayısı 40`ın üzerinde. Yaptığımız kök boyalara üniversitelerden tam not geldi. Bu renkler solmuyor ve değişmiyor” diye konuştu.Dokuma üretiminin durmasının ardından atölyenin sessizliğe büründüğünü dile getiren Efecan, sözlerini şöyle tamamladı:“Eskiden buralar cıvıl cıvıl neşe dolu olurdu. Zaman geçtikçe dokuma isteği azaldı. Çünkü istenilen gelir elde edilemedi. Mesela 6 metrekare kilimi bir kişi 20 günde ancak dokur. Ama bizim istediğimiz tarzda bir kilimi 3, 5 aydan önce dokuyamaz. Dolayısıyla yevmiye hesabına göre bir kilimin maliyeti oldukça yüksek çıkar. Kendi imkanlarımızla bunun sürdürmemiz zor. Eğer atölye devlet ya da çeşitli kurumlarca desteklenirse o zaman burası yeniden canlanabilir. Destek verilirse hem kaybolmaya yüz tutan bir değer yaşatır, hem de köy ekonomisine katkı sunabiliriz. En güzel kilimleri dokuyarak bu kültürümüzü de yaşatabiliriz.”
