Türkiye'de Okuyan Bangladesli Ögrenciler Depremzedeleri Yalniz Birakmadi
Türkiye’de okuyan Bangladesli ögrenciler, Kahramanmaras merkezli olarak meydana gelen ve asrin felaketi olarak nitelendirilen depremlerden etkilenen vatandaslar için kendi bütçelerinden ayirdiklari paralarla hazirladiklari yardim malzemelerinden olusan tiri Osmaniye’ye yolladi.

BASAT Genel Baskani Omar Faruk Helali, Genel Sekreter Nasruzzaman Naeem, Ikinci Sekreter Nizam Uddin, Edebiyat ve Yayin Baskani Moshiur Rahman, Ögrenci Iliskileri Baskani Shahidul Islam ile 15 kisilik gönüllü ekibi, farkli illerinden Osmaniye’ye giderek, tirla gelen yardim malzemelerini teslim etti. Ayrica kampta bulundan çocuklarla da vakit geçirerek çesitli oyunlar oynayan yardim gönüllüleri, depremzedelerin acilarinin yerini bir nebze de olsa mutlulukla doldurmaya çalisti.
“Üniversite ögrencilerinin bütçelerinden ayirdiklari paralar ile yardim malzemeleri alindi”
Yapilan çalismalar hakkinda bilgi aktaran BASAT Edebiyat ve Yayin Baskani Moshiur Rahman, “Bugün BASAT olarak, Türkiye’de meydana gelen depremden etkilenen depremzedeleri ziyaret etmek için Osmaniye’deyiz. Türkiye’nin çesitli üniversitelerinde okuyan ögrencilerin bütçelerinden keserek verdigi destegini ulastirmak için Göç Idaresi Genel Merkezi ile yaptigimi is birligi neticesinde Osmaniye’de depremzedeleri için kurulan bir geçici barinma merkezinin konteyner kentindeyiz. Buradaki yetkililerin bize bildirdigi ihtiyaç malzemelerini onlara teslim ediyoruz” dedi.
‘‘Türkiye’nin acisi bizim de acimizdir’’
Ögrenci Iliskileri Baskani Shahidul Islam ise Türkiye’nin Bangladesliler için canlarindan bir parça oldugunu belirterek su ifadeleri kullandi:
“Su an biz Osmaniye’de kurulan bir kampta bulunuyoruz. Yetkililerin bildirdigi üzere burada yastiga ihtiyaci vardir. BASAT olarak biz bu yastiklari getirdik. Ayrica yaninda çocuk oyuncaklari, atistirmaliklar gibi bazi ihtiyaçlarini getirdik. Biliyoruz; bu aci kolay kolay unutulmayacak. Türkiye’nin acisi bizim de acimizdir. Çünkü Türkiye bizim de canimizin bir parçasidir. Ama elimizden ne gelir ki”
